Aanmelden nieuwsbrief
Irene van Lippe-Biesterfeld

Irene van Lippe-Biesterfeld

Oprichter en voorzitter

"Door ons bewust te zijn dat we een deel zijn van een geheel van leven, kunnen we ons daarmee verbinden evenals met het natuurlijke in onszelf en onze medemens."

Prinses Irene richt zich op het herstel van de relatie tussen mens en natuur. In 2000 richtte zij het NatuurCollege op, een maatschappelijke organisatie die zich inzet voor behoud en waardering van de natuurlijke leefomgeving door persoonlijke betrokkenheid en bewustwording te bevorderen. Hierbij ligt de nadruk op de eenheid van het leven. In haar werk krijgen natuurlijk leiderschap en de binnenkant van duurzaamheid speciale aandacht.

In Zuid Afrika ontwikkelde zij een trainingsprogramma, Spirit of the Wild, waarin gidsen van nationale parken getraind worden om toeristen in wezenlijk contact te brengen met de natuur. In Nederland nam zij het initiatief tot een soortgelijk programma genaamd ‘NatuurWijs’ om schoolkinderen weer echt in contact te brengen met de natuur. Naast de activiteiten rondom deze projecten geeft zij lezingen en cursussen. Irene van Lippe-Biesterfeld heeft een groot aantal boeken geschreven waaronder 'Dialoog met de natuur', 'Aarde ik hou van jou', ‘Leven in verbinding’ en meest recent ‘Bergplaas – een verhaal’.

NatuurWijs Bergplaas

dinsdag, 14 maart 2017 15:47

Spirit of the Wild

Bergplaas is een van die plekken op Aarde waar je geconfronteerd wordt met wie je in essentie bent. Het programma Spirit of the Wild, dat ik heb ontwikkeld in samenwerking met een team geweldige mensen, helpt je hierbij. Deze getuigenis van Kevin Moore wil ik daarom graag delen omdat al lezend het mij direct de verbinding waar vanuit wij leven doet voelen als de diepe waarachtige waarheid die het is - Irene van Lippe-Biesterfeld

Changing my life through the Spirit of the Wild

“Bergplaas is a place where we should all go. Since my first visit several years ago when I participated in the Spirit of the Wild programme, I have experienced a new reality and realisation of being tangibly part of the holism of life; connected through the natural environment. The catalyst for me was Spirit of the Wild and it helped to significantly change my life and career for the better. I have since been back five times.” - Kevin Moore, General Manager of Visitor Manager and Interpretation SANParks

Kevin Moore was 40 when he first visited Bergplaas eight years ago and participated in the Spirit of the Wild Programme with a SANParks group.

“My first words to everyone out there, is that when you go to Bergplaas and participate in the Spirit of the Wild, be prepared to part with preconceived ideas about yourself, your life and your place in it. There is an understanding out there in the wild that is beyond anything that we can conceive.”

Kevin explains that before he went to Bergplaas he had been reluctant to participate in Spirit of the Wild: “As a fact-based conservationist the notion of intuitive wildlife guiding and a deep experience of wildlife and the environment, did not appeal to me, but I was in for a major surprise.

“Halfway through the programme I literally cracked. I realised that I was spiritually bankrupt and seriously lacking something in myself because I was cut off from my higher power. What came to me was that the way to connect with my higher power was by immersing myself in the natural environment. It is all encompassing and provides a spiritual connection beyond the limitations of secular or religious beliefs.

“In a sense, it became my Holy Grail, an opportunity for discovering who I am and what my higher power means to me. Bergplaas was the catalyst of this mystery for which I had been searching for my whole life. It was like a great big homecoming and I felt like the prodigal son in the Bible.

“On the programme I realised that there is so much more to conservation than being able to spot and name a Pel’s Fishing Owl or any other species. I realised that this beautiful owl and everything in the wild is actually part of me and I am part of it, and that I have an enormous responsibility to help look after our natural environment because this is our home. I realised how blind, self-centred and selfish I had been, how small I had been in the past.

“I have grown so much since then, and I have been back five times, each time strengthening this incredible awareness that I am part of something so much bigger: the holism of all life. I feel duty bound to share his experience with others: to share how conservation has taken on a whole new spiritual meaning for me, which continues to grow.

“As part of this journey I have been truly blessed with a wonderful wife and four beautiful children. What was once a dysfunctional life has changed into one that brings me joy and peace.

“It has not all been easy, I still feel like I’m only at the start of this great journey, but I am now 48 and I continue to marvel at the miracle that happened in my life, simply be letting go and allowing the natural environment to show me the way.”

Meer info Bergplaas retreat 9 t/m 16 november 2017 : Meeting the Spirit of the Wild

Voor lectuur : Bergplaas - een verhaal

maandag, 20 februari 2017 08:22

Open brief van prinses Irene

Open brief aan Fractievoorzitters en Lijsttrekkers van politieke partijenin de Eerste en Tweede Kamer                                                                    

Nederland maakt zich op voor de komende verkiezingen. Om grote groepen kiezers te binden grijpen partijen naar een versimpeling van de complexe werkelijkheid waarin we leven. Het korte termijn denken, het eigen en nationale belang, het bespelen van gevoelens van onmacht en miskenning voor politiek gewin, krijgen dan van alle kanten teveel ruimte en creëren een eenzijdig beeld. De politieke werkelijkheid en het debat verengen zich tot een optelsom van onderwerpen als werk, inkomen, onderwijs, pensioen, zorg en de veiligheid (op straat). Zolang we het grotere geheel niet willen zien en bespreken, lost het maar weinig op. Iedereen twittert, maar niemand vertelt het grotere verhaal; iedereen zoomt in en niemand zoomt uit. Terwijl het juist de taak van de politiek en de serieuze journalistiek is om de nationale en internationale problemen, die de toekomst van de mensheid bepalen en bedreigen, in samenhang te zien, te benoemen en uit te leggen. Pas dan komen echte oplossingen in beeld en blijven we niet hangen in symptoombestrijding of symboolpolitiek. De vraag ‘wat voor land we willen zijn’ (nu en later), kunnen we dan vergezeld laten gaan van een begin van een antwoord; concrete stappen tegen de achtergrond van een groter verhaal. 

Wie naar het grotere geheel kijkt zal inzien dat de huidige problemen, die zich op alle maatschappelijke terreinen voordoen, onderling sterk samenhangen. Klimaatverandering, verschraling van de aardbodem, de toenemende vluchtelingenstromen, economische stagnatie, bevolkingsgroei, toenemende arm-rijk verhoudingen en geopolitieke spanningen hebben alles met elkaar te maken. Het vaak als onheilsprofetie  betitelde rapport van de Club van Rome, een kleine 50 jaar geleden, wordt nu in hoog tempo werkelijkheid. Deze ontwikkeling is terug te voeren op twee gemeenschappelijke noemers: de manier waarop we met de Aarde omgaan en de manier waarop we met elkaar omgaan.

De manier waarop we met de Aarde omgaan is economisch gedreven roofbouw. De enige waarde lijkt nog de aandeelhouderswaarde. De waarden die er werkelijk toe doen, zoals die van de natuur, de menselijke gezondheid en de sociale leefgemeenschap worden in de prijzen van de heilig verklaarde markt niet meegenomen. Bijna alle economen zijn het erover eens dat in een marktgeoriënteerde economie het zogenaamde ‘internaliseren van de externe kosten’ (milieu in de prijzen) de enige reële optie is voor milieu- en duurzaamheidsbeleid. Maar desondanks heeft na 25 jaar praten CO2 nog steeds geen prijs van enige betekenis en kan dientengevolge een effectief klimaatbeleid niet van de grond komen.

Een ander aspect is dat de Aarde steeds minder als een gemeenschappelijke bron van leven (‘life support systeem’) wordt gezien, waar we goed en verantwoord mee om horen te gaan. Vanuit die ontkenning wordt de publieke ruimte steeds verder geprivatiseerd en wordt de overheid geacht steeds verder terug te treden. Mede doordat ook in het financiële bestel de publiek - private balans uit evenwicht is geraakt, zijn eigendom en macht bij een steeds kleinere groep bedrijven geconcentreerd. De eenzijdig economische belangen van private partijen, in het bijzonder die van de energie-, voedsel- en financiële industrie, staan steeds meer op gespannen voet met een verantwoorde manier van omgaan met de Aarde en daarmee met de publieke belangen van huidige en toekomstige generaties. De scheve verhouding tussen publieke verantwoordelijkheden en private belangen kan niet onbesproken blijven.

De tweede gemeenschappelijke noemer is de manier waarop we met elkaar omgaan. Zonder een min of meer gedeeld waardenpatroon is geen enkele samenleving mogelijk. Van iedereen mag de bereidheid worden verwacht om over die onderliggende waarden het gesprek aan te gaan. Dat geldt niet alleen voor groeperingen die de onhoudbare positie innemen dat ze de ene, ultieme waarheid in pacht hebben, maar evenzeer voor de huidige westerse samenleving als geheel. Die wordt in haar eigen continuïteit bedreigd door een waardepatroon dat zo individualistisch en materialistisch is geworden dat het als maatschappelijk immoreel zou kunnen worden beschouwd. 

Het echte politieke debat over hoe wij met elkaar en met de Aarde omgaan, wordt nog steeds niet gevoerd. Wie heeft de moed en wie neemt de verantwoordelijkheid en het initiatief om de grote samenhangende existentiële problemen waarvoor we nu zijn geplaatst als kern te nemen van politieke analyses en debat ? 

Bestuur Stichting NatuurCollege

Irene van Lippe-Biesterfeld, voorzitter / oprichter

Klaas van Egmond

Matthijs Schouten

Tom van de Beek

Peter Blom

Willem Ferwerda

Froukje Jansen

Albert Jan Slomp

Annick de Witt 

Inspirerend voor iedereen met interesse in natuur, filosofie en duurzaamheid. Het persoonlijke verhaal van prinses Irene. Met een voorwoord van Claudia de Breij.

Midden in Zuid-Afrika ligt de halfwoestijn de Karoo. Ruim 15 jaar geleden kocht Irene van Lippe-Biesterfeld hier een gebied van ruim 5000 hectare. Ze zette zich in voor herstel van de oorspronkelijke natuur, en ontwikkelde ook initiatieven waarmee ze mensen hun relatie met de natuur wil laten ontdekken.

'Bergplaas' is haar persoonlijke verhaal over deze bijzondere plek. Met inspirerende teksten, afgewisseld met schitterende landschapsfotografie, authentieke dagboekfragmenten en eigen tekeningen, beschrijft ze de totstandkoming van Bergplaas, de pijnlijke confrontaties, de gevolgen van natuurgeweld maar vooral de schoonheid en puurheid van het harde Zuid-Afrikaanse landschap.

Prinses Irene laat de lezer nadenken over hoe wij omgaan met de Aarde, wat duurzaamheid betekent, en verwoordt haar visie op de relatie tussen de mens en zijn of haar omgeving. In haar persoonlijke levensfilosofie staat het onderwerp 'verbinding' centraal.

Een inspirerend boek voor iedereen met interesse in natuur, filosofie, spiritualiteit en persoonlijke groei.

"Verdeeldheid ís er al; die hoef ik niet te versterken. Ik zoek naar iets wat we samen hebben, wat we samen kunnen. En ik zoek mensen die me daarbij inspireren. Mensen die de moed hebben om anders te zijn. Om te veranderen. Mensen die denken 'dit moet anders kunnen' en het dan ook doen..." - uit het voorwoord van Claudia de Breij

"Verliefd worden op 'een plek op Aarde'. Overleven als pionier in alle heftigheid van een veranderend klimaat. Met wilde dieren, diverse mensen en culturen. Van daaruit een omgeving opbouwen voor wie zichzelf in relatie tot de natuur wil helen. Een bijzonder levenswerk" - Sylvia Borren, voormalig directeur Greenpeace NL

"... een kans om mensen de eigen plaats te laten ervaren in de grote symfonie van het leven." - Prinses Irene

Irene van Lippe-Biesterfeld is een voorvechter van het herstel van de relatie tussen mens en natuur. Ze startte o.a. het NatuurCollege en Stichting NatuurWijs en geeft trainingen in Nederland en Zuid-Afrika. Eerder schreef ze onder meer 'Dialoog met de natuur', 'Leven in verbinding - Prinses Irene in gesprek met prof. dr. Matthijs Schouten over mens-zijn' en 'Aarde ik hou van jou'.

Voor meer vragen naar aanleiding van het boek :

Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. / telefoon +31 6 22992068

 

Laten we het leven vieren, er is zoveel moois !

Irene van Lippe-Biesterfeld

maandag, 16 november 2015 16:16

El Gamma's Touching Tribute to Mother Nature

Deze youtube El Gamma's Touching Tribute to Mother Nature bezorgt mij kippenvel. Kijk naar deze jonge mensen en geniet mee hoe zij op een creatieve manier uiting geven aan hun bezorgdheid over hoe wij met de natuur, de Aarde omgaan, en hoe het anders kan. Dit doen zij via een ongewone weg, in een entertainment programma dat wereldwijd over performance gaat. El Gamma Penumbra gebruiken de entertainment industrie om mensen via dit mediakanaal bewust te maken. Opmerkelijk is ook dat het eerste jurylid zegt, 'als we zo, via de entertainment industrie mensen kunnen wakker schudden, dan leveren we een positieve bijdrage'.



 

 

dinsdag, 25 november 2014 15:04

Wat afgescheidenheid teweeg brengt

In regencapes gehulde mensen stappen zwijgend uit de landrovers die van verschillende kanten zijn komen aanrijden. Het is koud. Zwarte wolken zeilen laag over ons heen, terwijl ver onder ons de Bushmans rivier traag en modderig voort stroomt. Daarachter strekt de wilde Afrikaanse natuur zich eindeloos ver uit.  Op bezoek in een natuur reservaat in Zuid Afrika, ben ik getuige van een kleine indrukwekkende herdenking van drie, voor hun hoorn gedoode rinocerossen. Een jonge natuur onderzoeker confronteert ons met de feiten, en juist op dat moment openen zich de wolken en stort de hemel zich over ons uit, als grote koude tranen. De verpulverde hoorn wordt beschouwd als een status symbool om op de schoorsteenmantel van rijke Chinezen of Vietnamezen te prijken, en als een manelijk vruchtbaarheids symbool. Op de kleine witte kruisjes staan hun namen: Javan, Sumatran en Indish Rino, met daaronder de nummers van de vermoorde rinocerossen van de laatste vier jaar. 2010: 300; 2011: 448; 2012 verloor Zuid Afrika bijna twee rino's per dag. 2013 zijn er meer dan 1000 vermoord. Dit jaar zijn het er voor zover nu bekend al 1007; er worden nu meer vermoord dan er worden geboren. In dit tempo zullen deze oeroude kolossen weldra niet meer op Aarde zijn.

Een luxe artikel gebaseerd op een treurig bijgeloof voor de een, onverklaarbaar voor degenen die zich deelgenoot voelen van de natuur. Voor hen wordt door de moord op deze nobele en vriendelijke dieren een stuk in henzelf gedood.
donderdag, 04 september 2014 07:45

Fête de la Nature

Fête de la Nature ! Wat was het een mooi feest. Recentelijk kreeg ik dit filmpje toegestuurd, dat laat zien hoe de dag werd gevierd in de Haagse Wijk Moerwijk. Ik was er zelf heen gegaan omdat de multiculturele moestuin werd aangekondigd als een van de activiteiten. Dat sprak me aan. Ik kwam een beetje vroeg en kon daardoor meemaken hoe alles werd neergezet en georganiseerd. Mensen kwamen uit hun appartementen naar beneden om te kijken wat er al zo gebeurde. Het was een gezellige menging van culturen en de sfeer was vrolijk en blij. Dan hoorden we staccato trommel geluid dat steeds dichter bij kwam en daar verscheen de aangekondigde ‘kinder-natuur- optocht’ in al haar pracht en praal, goed te zien in dit filmpje. Het Fête de la Nature bracht mensen bij elkaar, vrolijkheid en saamhorigheid en bewustzijn dat we inderdaad verbonden zijn. De natuur overstijgt verschillen, zij kent geen oordeel.

Kijkt u mee ? En doet u volgend jaar weer mee ? Ik ben benieuwd hoe de multiculturele moestuinen er dan uitzien…

Irene van Lippe-Biesterfeld

dinsdag, 13 mei 2014 09:59

Documentaire Farm for the Future

In deze boeiende documentaire, 'The Farm for the future', zien we hoe de jonge boerin in Engeland geconfronteerd wordt met de totale afhankelijkheid van olie en olieprijzen om haar bedrijf gaande te houden: de olieproductie is afhankelijk van wereldwijde politiek en is ook nog eens eindig. Het wordt haar akelig duidelijk dat 'de oliemens aan het uitsterven is' (citaat van prof. Campbell). Van alle kanten komen de waarschuwingen op haar af. Hoe verder? Hoe haar bedrijf te waarborgen voor de toekomt ? Wat mij aanspreekt in dit verhaal is hoe deze vrouw op zoek gaat en nieuwe wegen vindt. In dat proces komt zij mensen tegen die haar al zijn voorgegaan en wegwijzers voor haar zijn. En oplossingen zijn er. Welke ? In algemene zin, door samen te werken met de natuur in plaats van er tegen in te gaan. De natuur wordt haar voorbeeld en leermeester. Wat ze ontdekt is dat 'alles er is'. Het gaat om biodiversiteit terug te brengen en het wilde leven van de natuur te verbinden met landbouw en fruitteelt. Boeiend !  En dan, een klein zinnetje van de boerin zelf uit deze film: 'en is het wel nodig om zoveel vlees te eten ?' Ook daar denken wij met zijn allen steeds meer over na....

Irene van Lippe-Biesterfeld
donderdag, 13 maart 2014 13:01

Welkom bij NatuurCollege

De Aarde is onze geboortegrond en ons thuis. We zijn deel van de grote gemeenschap van leven. Ons individuele leven is verbonden met het leven van talloze andere levensvormen, en zo zijn zij verbonden met ons. Niets en niemand staat op zichzelf.

Indien we deze verbinding niet meer kunnen ervaren, verbreken we binnen onszelf de verbinding met de wonderlijke stroom van het leven, de natuur. Niet alleen leidt dat tot gevoelens van vervreemding en isolement, maar het opent ook de weg naar uitbuiting van de Aarde, verlies van respect voor onze medemens en uitputting van onze eigen levenskracht.

Dat het welzijn van de Aarde en diversiteit van andere levensvormen nu van ons een inzet vraagt, wordt langzamerhand wereldwijd aanvaard. Wetenschappers en anderen zoeken naar middelen om de natuur te herstellen, te beschermen en schaarste conflicten tegen te gaan. Internationaal worden milieuverdragen gesloten, en wordt aan vrede gebouwd. Achter dit alles wordt langzaam ook een nieuw bewustzijn voelbaar. Het bewustzijn dat het welzijn van al wat leeft en ons eigen welzijn onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. Deze ‘binnenkant van duurzaamheid’ is het werkveld van het NatuurCollege. Maar willen we echt een verschil maken, dan is er een podium nodig om dit gedachtegoed breder uit te dragen.

woensdag, 12 maart 2014 13:31

Dialoog met de natuur

Dialoog met de natuur. Een weg naar een nieuw evenwicht

In deze tijd waarin de aandacht voor het milieu steeds groter wordt, leeft bij velen het verlangen in de een of andere vorm samen te werken met de natuur. In dit boek neemt Irene van Lippe-Biesterfeld ons mee op haar weg naar een gevoelsmatig contact met de natuur. Met ervaringen uit haar eigen leven illustreert zij hoe het is niet meer verbonden te zijn met al het leven. Mede daardoor zijn mensen gaan handelen alsof zij meer zijn dan de natuur, alsof de mens zou mogen beschikken over het leven om hem heen. Ze beschrijft háár weg, haar innerlijke groeiproces, haar twijfels, haar verworven inzichten; een tocht van vallen en opstaan. Ze schroomt niet haar gevoelens van diepe ontroering te uiten, maar ook haar pijn en angst die een open communicatie met de natuur in de weg staan. Ze leerde communiceren met de bomen en de planten, de zon en de dolfijnen; zich open te stellen voor de wijze lessen van deze levensvormen, die op onverwachte wijze naar haar toekomen. Ze legt grotere verbanden, zoekt naar de dingen áchter de dingen. Irene van Lippe-Biesterfeld wil in Dialoog met de natuur laten zien wat er kan gebeuren als mensen zich openstellen voor de liefde van de niet-dualistische wereld van het leven om hen heen, voor de eenheid van alle leven. Een onvoorwaardelijke liefde die klaar ligt om gegeven - en ontvangen - te worden.

Pagina 1 van 2

Verzenden