Aanmelden nieuwsbrief

Food Filmfestival 2015

In 2015 bestaat het Food Filmfestival vijf jaar. Het is een initiatief dat samen met de Youth Food Movement is ontwikkeld en dat in voorgaande jaren bestond uit een driedaags festijn in Amsterdam waarin Food, Film en Festival samenkomen. Dit jaar gaat het Food Filmfestival op reis door heel Nederland. Op 27 Juni strijkt het neer in Utrecht en deze dag staat in het teken van het thema ‘bodem’. Een onderdeel van het Utrechtse festival is De Grote Bodem Show. Hierin wordt een gesprek gevoerd met twee jonge boeren - de ene ‘traditioneel’ (man!), de andere biologisch-dynamisch (vrouw!) - over de gevolgen van hun productiemethoden voor de bodem.

Ik ben uitgenodigd om in dit gesprek “een filosofische vraag te stellen”.

De setting is als volgt: een groot schoollokaal met een geïmproviseerd podium, waarop de twee boeren zitten. Een moderator leidt het gesprek met de boeren en met het publiek van zo’n 60 (vooral jonge) mensen. Ik moet plaatsnemen achter een scherm en op een zeker moment (ingeleid door een ‘tune’) word ik geacht een luik open te trekken en de zaal een filosofische vraag voor te leggen.

De moderator spreekt met de boeren over de complexiteit van de bodem, over duurzame en minder duurzame productiemethoden, over bodemdegradatie en –uitputting. En dan is er plotseling de ‘tune’. Ik trek het luik open en vraag: “Van wie is de bodem nou eigenlijk” ? Even valt het helemaal stil en dan zegt iemand in het publiek: “Van ons allemaal toch” ? Iemand anders reageert met: “Eigenlijk is de bodem van alles wat erin en erop leeft”. De moderator wendt zich vervolgens tot de boeren. De biologisch-dynamische boerin stelt: “Ik probeer in mijn leven zo goed mogelijk voor de bodem op mijn bedrijf te zorgen, maar hij is niet van mij”. De traditionele boer geeft een ander antwoord: “Tja, ik ben niet zo zweverig. Als ik kijk naar wat ik heb moeten betalen voor de grond, zou ik toch stellen dat de bodem van mij is. Maar ik vind wel dat ik een verantwoordelijkheid naar de toekomst heb en dat ik er niet mee kan doen wat ik wil. Ik moet er zorgvuldig mee omgaan”.

Ik ga bemoedigd naar huis!


Verzenden